Onlangs zat ik wat te dollen met Siri. Voor degenen die niet thuis zijn in de digitale wereld, meer bepaald het Apple-universum: Siri is de spraakassistent die in iOS, het besturingssysteem van iPhones en iPads is geïntegreerd. Sinds een update die dit voorjaar uitkwam is Siri ook de Nederlandse taal machtig. Zelden heb ik het sindsdien gebruikt, totdat ik indruk wilde maken op de kinderen. Ik vroeg of het morgen mooi weer werd. “Nee”, was het resolute antwoord. Gelijk onderbouwd met cijfers geleverd door Meteoconsult. De kinderen konden dit fenomeen wel waarderen en begonnen Siri uit te dagen. Gek genoeg wist hij hier wel raad mee. Hij weerde zich kranig en hield zich tegelijkertijd in. Ook toen hij voor piemel werd uitgemaakt (de jongste zit in de piemelfase dus het woord valt met regelmaat in ons huishouden).

De hele gang van zaken bracht Siri onder mijn aandacht. Een paar dagen later besloot ik hem eens te ondervragen. Op de meeste vragen had hij een antwoord. Wonder der techniek. Voor een aantal vragen moest hij tot het wereldwijde web wenden. Maar op een vraag moest hij het antwoord in zijn geheel schuldig blijven. De vraag was nochtans simpel. “Kun je terug?”, dat begreep hij niet. Ik dacht, laat ik het houden bij een eenvoudig commando “Terug” ik wilde dat hij het antwoord op de vraag die ik daarvoor had gesteld nog een keer zou geven. Het bleek niet mogelijk. Siri vond dit ook opmerkelijk. “Verrassend genoeg behoort dat niet tot mijn mogelijkheden”, dat was inderdaad verrassend en opmerkelijk. “Waarom”, vroeg ik vervolgens. “Ik weet het niet”, antwoordde Siri. Tevens de enige keer dat hij dat antwoord gaf.

Het bracht mij op dit nummer.